Lauryn Hill - Oh Jerusalem, MTV Unplugged 2.0

Tweet dit

Ondanks de vele, naar mijn mening, motorische beperkingen en tekort aan doorzettingsvermogen kan ik u toch wel met een lichte vorm van trots meedelen dat ik een kwart van de intro op mijn gitaar kan.

Tweet dit

Ik was de meest perfecte van het stel. Poetste het knopje van de deurbel als de huisbaas was geweest, waste negen van de tien keer af, rookte weinig tot niet en was benoemd tot 'leider des afvoerput' omdat ik als enige wist hoe de ontstopper werkte en niet half over zijn nek ging bij het zien van wat er allemaal in het afvoerputje van onze gezamenlijke douche leefde. Ik was best trots dat ik dat mocht meemaken in mijn studentenleven. Mijn zus, kwam na een week al huilend thuis. Witte Reus en C1000 waren niet voor haar weggelegd, en nu, 11 jaar later woont ze nog steeds hier. 't lijkt wel mijn 28 jarige moeder nu. Grijs, aanmaakrimpels en een bekakt accent op z'n Haags. Aan Absolutely Fabulous en Keeping Up Appearances verslaafd. Gezondheidsfreak. Ja, net mijn moeder.

'Als het maar gefrituurd, gezout of gegrild is!' bleef ik volhouden tot mijn 121 hele kilo's lichaamsvet. De freak had ik, zonder gezondheids. Ik was altijd al het laatst gekozen jongetje van de klas, maar nu in mijn ICT-klas doen zelfs mijn docenten mee. Ik en mijn honderdéénentwintig volle kilo's worden achtergelaten in het lokaal als de rest weer Database-theater krijgt. Tegen de tijd dat ik mij uit de krappe bureaustoel heb geperst komt de klas weer terug en kan ik mij weer met dezelfde moeite mij weer in de stoel hijsen.

Volgens mijn dieetboek was het verstandig, rustgevend en fijn als ik gewoon àlles op papier zou zetten. Ik moet afvallen. Ik wil niet net als mijn obesitas vader onder de lijnbus vallen omdat hij niet snel genoeg was. Joshua en de matroosjes vinden het onzin. Graatmager. Bemoeials.

Tweet dit

Mede word ik dood gegooid door de verkiezingen. Ik mag niet stemmen, maar als ik mocht stemmen dan stemde ik op Francisco van Jole, want hij heeft ook een hekel aan Geenstijl. Schijnt. Applaus! Vorige week dacht ik dat Job Cohen nog steeds de baas van Amsterdam was, maar dat is nu Rutger de Quay. Job zit naast Rita, die naar Afrika wilt emigreren om alle zwarten uit hun landen te verjagen. En naast Geert, voor de rechten van een rechtse kapster die links knipt (denkt u daar maar eens over na.).

Als ik, de slinkse minderjarige, de stemwijzer invul kom ik altijd terecht op Mark Rutte. Mijn twijfels, want ik zie het verschil nooit tussen Maxime Verhagen en Mark Rutte en ik weet niet eens of hij Wilders in de haren vliegt, of niet.
Volkskrant, Mathijs van Nieuwkerk, de rode laptop van Maurice de Hond, Felix Rottenberg en 'u kijkt zo lief.'...

Minderjarig zijn voelt fijn.

Tweet dit

Muziek: Paloma Faith
Ik weet niet of iedereen het wel eens doet, kent of weet, maar ik ben zo af en toe een geheimhouder van muziek. Dan vind ik het zo geweldig dat gewoon niemand het mag weten omdat alleen ik er van wil genieten. Dat leren we af!
Niet dat ik dat per abuis bij Paloma Faith doe, maar het nummer Upside Down is gewoon zó.. Ja, zó..
Nu uit de geheime doos ontsnapt, binnenkort een stukje over Paloma Faith zelf met mijn liefdesbetuigingen en concertperikelen.

Tweet dit

Kies vervolgens twee willekeurige tracks uit, fout of niet, en zet ze naast elkaar.
In dit geval, Do You Want The Truth Or Something Beautiful?( ) van Paloma Faith, en Shark In The Water ( ) van VV Brown.

Luister ze eens. Dring goed door in de weet ik wat, en kijk! Luister! Vergelijk!
Klaar? Ja?

Die hebben toch helemaal niets met elkaar te maken? Correct me if i'm wrong!
Voortaan doe ik het 'zoek een vergelijkbare artiest voor mij' werk wel. Onzinhap. Berenhap.

Tweet dit

Met hoeveel meer? 500.000? Afijn, ik doe dus ook examen. And, OK, it's alright with me!
[3/6]

Foto: StevendePolo
Muziek: Eric Hutchinson

Tweet dit

Nee nee, Pete(r) Doherty is een geval apart... Lekker dooie teksten met gitaarplingeltjes, raspende rauwe stem en gewoon fijne nummers waar je even niet aan dansen en 'de beat' hoeft te denken. Dat is Grace/Wastelands. Met een albumcover waarvan ik nog steeds niet begrijp wat het is, en de namen van de tracks achterop in onleesbaar. Wel weet ik dat de nummers Arcady (), 1939 Returning (), en Palace Of Bone () regelmatig mee neurie of iets wat daar op lijkt.

De mannelijke Amy Winehouse ving ik ooit op. Wel eens dronken, rookt als een ketter, en soms een beetje stoned. Sex, drugs maar zonder de rock'n'roll, want dat vind je niet echt op zijn solo album. Voor snufje 3 moet je zijn bands Babyshambles en/of The Libertines vragen. Bands waarvan ik me nog steeds afvraag waarom ik er vrijwel niets van heb afgespeeld, noch op mijn iPod heb staan.

Afijn, hij was in Tivoli een paar maanden terug, en ik was er uiteraard niet bij. Ik dacht dat er alleen maar junks kwamen. Zonde.

Foto: Nenuache

Tweet dit

Foto: Stringberd
Muziek: Leine

Tweet dit

De originele Hallelujah-fans vonden het maar schennis en vies, maar Lisa (Lois) Hordijk bakt er toch wel heel veel van. Ze stond in het voorprogramma van John Mayer én maakt muziek voor het serieuze publiek dus ik vind het zeker geen Maud of Sharon status waardig. Ze is Nederlands, maakt gloeiende goeie Soul, (hor)dijk van een stem en ziet er geweldig uit, zoals elke soulsister eruit moet zien. Wat willen we nog meer?

Ik sta nu vijf minuten naar een knipperend cursor streepje te kijken. Ik heb geen idee wat voor goeds ik allemaal nog kan melden. Ik ben verkocht. Ik voel me als Jeremy Clarkson in een woesjwoeiende Aston Martin. Stunning! Move! ( , Smoke ( ) is No Good For Me! ( ).

Foto: NHD

Tweet dit